verbal diarrhea

mixed language post ito. as in may halong bobo english.

in truth it should be okay. but in abstract form-ality, it is not. it cannot. klinaro ko rin naman na na ang nakaraan nakaraan na. as in kung makahanap siya ng iba now as in today. i will accept with open arms and open heart. nyahaha. kaso ang mga tao yata around me ang di pa nakakamove on. but i theenk its more of kinasanayan or the habit than actually holding on. sa totoo lang, im asking myself why im doing this pa when im okay na rin naman and everything di ba? why do i have to explain myself to other taos when personally, everything's settled na rin naman within me. naks. pero the thing is kasi, i can't be super selfish. i can be very feeling pero ang sama ko naman kung selfish ako. buti na ang vain kaysa greedy. haha. so in truth ulit, i worry about person pa rin (itago na lamang natin siya sa pangalang person. haha). kasi naman masama rin at nakakahurt ang ginawa ko sa kanya. pero parang di rin ako ganun ka nagsisisi kasi im a happy person because of what i did. i feel lighter and happier and opener. naks. interlude: 98% na ang latest download ko! wee.. can't wait. anyway, so ang point lang naman talaga ng post na ito ay nakapagmove on na talaga ako. as in pagnagkikita kami ni person na so far ay once pa lang naman platonic na ang atmosphere. well.. at least for me. parang i wish ganun rin ung feeling ni person. kaso last time kasi parati na talagang may disparity ang feelings namin. ung lokang-loka ako. chill lang siya. nung pa.downhill na ang feelings ko paakyat naman kaya. nung feeling-feelingan akong ready di pa siya handa. we never met half way. ang sad. pero tapos na yun. ang thing kasi. ayoko yung naging sitwasyon ko dati na unrequited love ang drama ko. at dahil nanggaling na ako dun gusto ko sana ispare si person for the feeling kasi unpleasant and sad. eh pano ko ililighten and burden niya kung ako ang burden? nyahaha. feeling. ang feeling ko ng bonggang bongga. hayaan ko na lang daw si person kasi kelangan niyag pagdaanan yu magisa. kasi nga pano matututo kung all the way i.aassist mo. parang cocoon ng butterfly. kung tutulungan mo ang larvae na lumabas sa cocoon, di niya madedevelop ang survival skills to face the world. di rin siya magkakaroon ng bonggang-bongga wings. pero on my part naman bakit pagdadadaan ang sakit kung pwede naman itong iwasan? kailangan bang saktan ang self? o baka feeling ko lang rin na nasaktan/nasasaktan siya in the world? kasi naman can somebody tell me na may kinakausap siyang person? para lang alam kong may outlet si person?! dati nga iniisip kong ienroll siya sa isang crash course on "how to get over me" to be mentored by me. oh ha? kung di ba naman ako bongga bonggang feeler! hahahahaha. pero ang tanong handa ba talaga akong malaman na may iba na siya? na nakapagmove on ba siya? sino ba naman ako para sabihan siya kung pano magmahal at kung sino ang mahalin? shet. ang drama ng mga tanong! ahahahahaha. ako si friend at siya si person. concerned lang ako as a friend. pag may kaibigan ka bang bleeding ang drama, hahayaan mo lang ba siya? di ba hindi. pero! sure ka bang dinudugo rin siya? baka feeler ka lang. hahaha. ang thing kasi dapat kausapin ko na lang si person di ba? pero afraid ako kasi naman baka mas gumulo. waaah. i need enlightenment in the world. give me some.

Comments

Popular Posts